„Marność nad marnościami, powiada Kohelet, marność nad marnościami – wszystko marność.”
Koh 1, 2

Człowiek z łatwością zapomina o kruchości świata, w którym żyje. W pogoni za sukcesem, władzą, posiadaniem i uznaniem buduje iluzję trwałości, jakby czas go nie dotyczył. Tymczasem Kohelet przypomina z gorzką szczerością: „marność nad marnościami, wszystko marność”. To, co dziś wydaje się pewne i niezachwiane, jutro może rozsypać się jak pył. Bogactwo, władza, uznanie, nawet mądrość – wszystko przemija. Człowiek może mieć wiele, a jednak pozostać wewnętrznie pusty. Dopiero zwrócenie się ku Bogu odsłania głębszą prawdę: życie nie znajduje swego oparcia w tym, co doczesne, lecz w Nim samym. W Bogu to, co kruche, nabiera sensu, a przemijanie przestaje być pustką, stając się drogą ku temu, co trwa – ku wieczności. Tekst Koheleta nie odrzuca świata, lecz pokazuje, że pogoń za sprawami ziemskimi bez odniesienia do Boga prowadzi do poczucia marności. Równowaga powstaje wtedy, gdy sprawy ziemskie przestają być celem samym w sobie, a stają się przestrzenią odpowiedzialnego życia z Bogiem. Warto zadać sobie pytanie – w jakim miejscu jestem,  jakie są moje priorytety, czy odczuwam pustkę? – może potrzebuję nawrócenia…
W świetle słów Koheleta nawrócenie oznacza odejście od iluzji, że sprawy ziemskie mogą same w sobie dać spełnienie. Nawrócenie to zwrot serca ku Bogu, który nadaje sens codziennemu życiu i pracy. Dzięki temu to, co ziemskie, nie znika, ale zostaje właściwie uporządkowane i przeżywane w prawdzie.

Zapraszamy do wspólnotowego przejścia przez rachunek sumienia. Zatrzymajmy się razem na chwilę modlitwy i refleksji, by w świetle Bożej miłości spojrzeć na swoje życie. Niech ten czas będzie okazją do odnowy serca i umocnienia naszej wspólnoty. W każdą niedzielę Wielkiego Postu będziemy na stronie parafialnej zamieszczać krótkie rozważanie i pytania do rachunku sumienia (po dwa przykazania Dekalogu), będziemy je również dołączać do kartek z intencjami/ogłoszeniami.  Dołącz, czas nawrócenia jest teraz!